Timber Wolves... an amazing opportunity

Timber Wolves... an amazing opportunity

My contribution for this weekend.

“Canis lupus lycaon”

About a year ago I went on a vacation to the German Eifel.
It was there when I first got the opportunity to take some pictures of wolves acting all natural, living and hunting in a huge pack.
Living in a reservation, no interference of humans unless they were in any kind of urgent need of vet nary attention or had to be fed because of food shortness.

You can imagine how trilled I was even though I could only capture a few of them on camera.

Because I couldn’t sneak up on them just as close as I would have wanted and could not make use of a lot of tools like a tripod and stuff the pictures are not all that well taken but in spite of that I want to share my experience with all of you.

It was magical!

I hope all of you can feel the magic too...

Be amazed,

Gabi

If you would like to read more about Timber Wolves CLICK HERE!

'Vakantiekiekjes' in "Gabi Style"... of zoiets... DEEL I

Foto’s © Gabi Bakker-Kuessner

Geniet er van!!!

...wordt vervolgd...

Groetjes en zo,

Gaabs

Thursday Challenge week 17, 2012

_______________________________________________

Het thema van deze week is:

EARTH

Rhônegletsjer
Wallis, Zwitserland

Rhone Glacier, Switserland

Lees meer op Wikipedia

In English

Meer weten over of ook meedoen met Thursday Challenge? Klik hier!

Have fun!!!

Groeten,

Gaabs

_______________________________________________

A New Challenge

Yep… aan bloggen kom ik nog steeds haast niet meer toe maar dat mag de pret niet drukken.

Nou ja, soms doet het dat wel want ik wil wel graag.

Enfin, naast ALLES dat ik dagelijks doe, moet doen, niet onderuit kan komen en zo ben ik nu sinds enkele dagen nog een nieuwe uitdaging aan gegaan.

(Even tussendoor; ondanks dat heb ik besloten me niet verplicht te voelen al die mooie en wel verzonnen CHALLENGES hier op Blogger, waaraan ik anders mee doe en er in weken geen de tijd voor heb gevonden, bij te werken.)

Wat dan wel…?

Kennen jullie de film “What about Bob?”… nou…?

I am sailing!...

Voor het filmfragmentje KLIK hier!

Nou, juist… Gaabs is begonnen met zeilen!

Afgelopen vrijdag voor het eerst, zaterdag ook en gisteren.
Vanavond weer als het weer niet al te erg tegenzit.

Het is erg leuk!

Mattijs (hubbie) zeilt al sinds zijn prille jeugd en is nu dapper mijn leermeester geworden.
Ideaal… dat kost geen centje extra dus.
We zijn werkelijk serieus aan het werk samen.

Op dit moment oefenen we met een open Zugvogel van zes meter lang.
Een wedstrijdboot gebouwd bij Mader die nu helaas alleen maar een nummer als naam heeft; gezien haar kleuren gaan we haar de “Rastafarie”dopen.
Foto komt nog…

We hebben deze boot in bruikleen gekregen van een vriend zodat we eindelijk kunnen oefenen.
Onze eigen boot ligt namelijk opgedokt op het droge voor groot onderhoud.
Een complete restauratie om precies te zijn zowel van buiten als van binnen, die we helemaal zelf uitvoeren.
Dat kost tijd… veel tijd en juist daarvan hebben we vaak te weinig.
Ons bootje is een kajuitjacht van negen meter lang, volledig zeewaardig en inmiddels klassiek te noemen. Het schipje is uit 1963.
We zijn vorige zomer begonnen aan de restauratie.
Omdat we altijd tijd te weinig hebben zullen we er nog wel even mee bezig zijn ook.
Geeft niet… het komt goed en dan, dan hopen we er uiteindelijk als ook deze dame hier goed kan zeilen leuke reizen mee te maken.

Helaas is het schip, de William H. Tripp, genoemd na haar ontwerper al zo’n kleine zeven jaar uit de vaart.
Door omstandigheden is het er niet eerder van gekomen haar te restaureren.
Maar… wait and see…

Hier een foto van de Tripp in nog net redelijke staat vlak voordat ze uit de vaart ging, het is al wel goed te zien dat er veel aan moet gebeuren.
Aan dek staat Mattijs, toen nog een tenger sprietje…

Na al die tijd opgedokt te staan is ze er niet frisser op geworden maar we zijn wel op weg en als ie af is… dan zal ie in alle glorie zijn hersteld.

Terug naar de zeillessen…

Het gaat me al goed af!

Mijn hoofd zit vol met allemaal begrippen die meer en meer de juiste betekenis moeten krijgen als, oploeven, afvallen (nee niet in kilo’s…), overstag gaan, gijpen, voor de wind, aan de wind, boven en beneden winds… fok bak en zeilen die dreigen te killen als men niet op tijd ingrijpt en ga zo maar door.

Ook hoe alle onderdelen van een zeilschip nu eigenlijk heten is best avontuurlijk; denk aan het lijk (voor, achter en onder…), de kikkers…
Hahahaaaa… bij die twee kon ik me eerst werkelijk niets voorstellen.
Ach, ik kan zo nog wel even doorgaan.

Ik moet nu helaas sluiten met dit verhaal want anders blijft al mijn werk liggen en ben ik nooit op tijd klaar met mijn huishouden om wederom op tijd aan me zeil les van vandaag  te kunnen beginnen.

Ahoi,

Gaabs

WORDT VERVOLGD

DINSZIN 004

De startzin van 28 februari:

ZWIJGEND GENOTEN ZE VAN HET ETEN EN ELKAAR.

Deze zin is het begin van je verhaal en vandaar ga je schrijven, minimaal 100 woorden

Ook mee doen lees de spelregels

Komt `ie…:

Een heel leven al

ZWIJGEND GENOTEN ZE VAN HET ETEN EN ELKAAR.
Het was alweer een lange dag geweest, op met het krikken van de dag en al gauw op weg om de kleinkinderen op te halen.
Ze hebben voorjaarsvakantie en dan is een dagje met opa en oma heel erg welkom.
Welkom, vooral ook voor hun ouders die beiden lopen te jongleren met een baan, de kinderen en het huishouden.
Vroeger was dat heel anders dacht oma Anni… toen bleef de vrouw thuis voor de man en de kinderen.
Enfin, de tijden veranderen… dacht ze en eigenlijk was ze ook wel trots op haar dochter dat ze `een eigen leven’ had naast het gezin. Net voor het eten had ze de kids opgehaald op weg van haar werk naar huis en was zelfs met een bloemetje gekomen.
Opa Hans, Anni's trouwe echtgenoot die ze door en door kende, zat tegenover haar aan de keukentafel moe maar voldaan te glimlachen boven zijn bord met dampende boerenkool en worst… heerlijk.
Ze wist waaraan hij dacht; hij zat te glunderen bij de gedachte aan hun twee schatten van kleinkinderen, hoe ze met hun door het bos hadden lopen banjeren…
Net als vroeger met hun eigen kroost. Prachtig!
Wat vlogen de jaren toch voorbij… Was het niet vorige week nog dat hun kinderen hun hand vast pakten om hun de `net voor het eerst ontdekte wonderen van het bos’ te tonen?
Tjeeeeeess…
Gelukkig hebben de kleinkinderen die taak overgenomen.
Ware het niet dan zouden ze die dagen van vroeger veel erger missen.
Zo zaten ze dan samen aan hun tafeltje in de keuken; beiden in stilte minnelijk glimlachend aan hun avondeten. Ze wisten altijd al van elkaar wat ze dachten…
Dat behoefde geen woorden meer na 62 jaar getrouwd te zijn met elkaar; een `heel leven’ al.
Opeens doorbraken beiden tegelijk de stilte…

“Wat was het toch een lekker dagje.” zeiden ze als uit een mond en reikten elkaar over de tafel heen de handen, hun lippen getuit voor een lieve, kleine zoen.

Dat wassie dan...

Groeten,

Gaabs

Photo Sunday

Photo Sunday Photo Challenge

The week of Feb 26, 2012 theme is:

Shiny

Hier komt mijn glimmertje...

De foto is door mezelf genomen op 5 augustus 2009
In de dierentuin in de  Duitse plaats Krefeld.
Het was zooooooooooooo heet die dag, toen ik die kleine gozers in hun 

pool hun speelse rondjes zag zwemmen wide ik maar een ding...

OOK HET WATER IN!

Groetjes,

Gaabs