Zo kan het toch ook...
LIEP HIER TOEVALLIG TEGENAAN
"WIE GOED DOET GOED ONTMOET"
LIEP HIER TOEVALLIG TEGENAAN
"WIE GOED DOET GOED ONTMOET"
Kijk hier eens even goed na:
Ik wens alvast iedereen een gezegend kerstfeest toe!
Liefs,
Gabi
Posts tonen met het label eigen mening. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eigen mening. Alle posts tonen
donderdag 20 december 2012
FILMPJUHHH... Ter verbetering van het kerstgevoel!
Ik wens alvast iedereen een gezegend kerstfeest toe!
Liefs,
Gabi
donderdag 25 oktober 2012
M.O.M. 4, week 44, 2012 Is bloggen een vorm van exhibitionisme?
Hallo allemaal...
Ik maak er maar een M.O.D. van deze keer; heb mijn bijdrage klaar en zit te popelen die te plaatsen.
Misschien kan ik zo enige bedenkingen van de een of andere mede-blogger weg nemen om aan deze M.O.M. mee te doen.
Als er hier vreemde vogels op vreemde manieren op reageren dan kan ik jullie nog op tijd waarschuwen; goed!?
En nu ter zake...:
Exhibitionisme (uitleg van Wikipedia)
De vraag waarover ik me vandaag buig is dus of bloggers aan niet-seksueel dus emotioneel exhibitionisme doen of niet.
Lastig…
Zo nu en dan kom je een weblog tegen dat je wel doet vermoeden dat de auteur emotioneel instabiel is of tenminste hunkert naar een beetje aandacht.
Tja, dat kan… bloggers zijn immers echte mensen die levensechte obstakels tegen komen in hun dagelijkse bestaan.
Om nu te stellen dat alle bloggers onopgeloste problemen hebben lijkt me echter heel erg overdreven.
Ieder mens wil volgens mij graag gehoord worden… maar is dat dan meteen exhibitionisme?
Omdat je iets verteld in woord en beeld betekend dat toch niet meteen dat je lijd aan een soort van grootheidswaan of een onbedwingbare drang je als ‘de beste’, ‘de slimste’ of ‘de knapste’ te profileren.
Als je in de een of andere openbare gelegenheid spontaan in gesprek raakt met wie dan ook dan wordt je toch ook niet meteen betitelt als exhibitionist; als je in de supermarkt een babbeltje maakt met iemand die je in feite nog niet kent ben je dan gek of raar?
Een blogger schrijft, of plakt foto’s, verspreid zijn of haar mening net als andere schrijvers, journalisten of columnisten dat doen alleen dan via internet en niet in kranten, boeken of dergelijke.
Andere mensen mogen het lezen of bekijken… ze mogen; niemand dwingt hun.
Dus… NEE!!! Bloggers zijn wat mij betreft geen exhibitionisten.
Nu even naar mezelf…
Ik blog omdat ik graag een creatieve uitlaatklep ter beschikking heb.
Van natura ben ik iemand die veel denkt en over de meeste onderwerpen wel degelijk een eigen mening heeft.
Ook ben ik benieuwd naar de mening van anderen, zonder dat die mening vervolgens mij van gedachten laat veranderen; dat gebeurt bijna nooit.
Verschillende meningen mogen wat mij betreft naast elkaar existeren; ik zie daarin geen bedreiging, eerder een verrijking.
Heel af en toe kan de andere mening, van iemand anders, uiteraard ook mij dusdanig aan het denken zetten dat ik tot nieuwe inzichten kom; ik heb niet alle wijsheid in pacht.
Omdat ik wel een stem in deze wereld wil hebben deel ik graag mijn gedachten, indrukken en ook mijn creativiteit.
Volgens mij is dat ook exact wat al die andere schrijvers en ook kunstenaars doen; niet meer en niet minder.
Verder ben ik een persoon die zichzelf niet te erg wil opdringen en op de voorgrond wil plaatsen, daarom vind ik bloggen juist helemaal handig.
Mensen zijn welkom op mijn blog, ze mogen lezen, kijken en reageren maar ze moeten niet.
Ik vind bloggen dus een gezonde, bescheiden manier om mijn opvattingen en creatieve uitingen te delen met de wereld.
Al schrijvend is het trouwens mogelijk om je gedachten/bevindingen ongestoord en zonder afleidende onderbrekingen te uiten en zo tot de essentie te komen van wat je werkelijk zeggen wil. Heel bevrijdend!
Andere mensen ‘moeten je wel uit laten praten’…
Is het niet zo dat geschreven informatie, in welke vorm dan ook, beter en duidelijker over komt en kan worden verwerkt door de lezer dan enkel een vluchtige woordenstroom?
En tot slot…
NEE!!! Ik ben nog nooit seksueel opgewonden geraakt dor te bloggen.
Gezien de uitleg van de Wiki kan ik dan toch bij voorbaat geen exhibitionist zijn.
En das hoe ik het zie…
Ik maak er maar een M.O.D. van deze keer; heb mijn bijdrage klaar en zit te popelen die te plaatsen.
Misschien kan ik zo enige bedenkingen van de een of andere mede-blogger weg nemen om aan deze M.O.M. mee te doen.
Als er hier vreemde vogels op vreemde manieren op reageren dan kan ik jullie nog op tijd waarschuwen; goed!?
En nu ter zake...:
ONDERWERP:
EXHIBITIONISME / EMOTIONEEL EXHIBITIONISME
Nu zie ik jullie denken... "HUHHH???"
Rustig maar... Gaabs is niet gek geworden en ook niet pervers of eng...
De laatste tijd kom ik steeds vaker bovengenoemde tegen met betrekking tot bloggen.
Hoe zit dat nou?
Hoe zie ik dat?
Hoe zien jullie allen dat?
____________________________________
Das dus de opdracht... Hier volgt mijn bijdrage:
Exhibitionisme (uitleg van Wikipedia)
Exhibitionisme in ruime zin is het seksueel genieten van bekeken te worden. Het kan gaan om door kleding bedekte geslachtsorganen, of om een (deels) naakt lichaam en eventueel ook om seksuele gedragingen; het is het complement van voyeurisme. De WHO stelt dat exhibitionisme een parafilie is.
Het woord exhibitionisme wordt meestal gekoppeld aan het gedrag van mannen die zichzelf bloot laten zien. Een ander woord voor een man die zich onverwacht en ongevraagd bloot toont is een 'potloodventer'. Iemand die er mee geconfronteerd wordt, kan schrikken, maar in het algemeen is de exhibitionist niet uit op verdere seksuele toenadering.
In engere zin is exhibitionisme een voorkeur van een persoon voor het tonen (bekeken worden) boven aanraken.
Het begrip exhibitionisme wordt ook in niet-seksuele zin gebruikt wanneer men veel over zichzelf prijsgeeft aan vreemden en/of graag veel aandacht krijgt, bijvoorbeeld door middel van het laten zien van zijn of haar website of door zich veelvuldig te tonen in een televisieprogramma. Iemand die daarmee behept is, wordt wel ‘mediageil’ genoemd.
De vraag waarover ik me vandaag buig is dus of bloggers aan niet-seksueel dus emotioneel exhibitionisme doen of niet.
Lastig…
Zo nu en dan kom je een weblog tegen dat je wel doet vermoeden dat de auteur emotioneel instabiel is of tenminste hunkert naar een beetje aandacht.
Tja, dat kan… bloggers zijn immers echte mensen die levensechte obstakels tegen komen in hun dagelijkse bestaan.
Om nu te stellen dat alle bloggers onopgeloste problemen hebben lijkt me echter heel erg overdreven.
Ieder mens wil volgens mij graag gehoord worden… maar is dat dan meteen exhibitionisme?
Omdat je iets verteld in woord en beeld betekend dat toch niet meteen dat je lijd aan een soort van grootheidswaan of een onbedwingbare drang je als ‘de beste’, ‘de slimste’ of ‘de knapste’ te profileren.
Als je in de een of andere openbare gelegenheid spontaan in gesprek raakt met wie dan ook dan wordt je toch ook niet meteen betitelt als exhibitionist; als je in de supermarkt een babbeltje maakt met iemand die je in feite nog niet kent ben je dan gek of raar?
Een blogger schrijft, of plakt foto’s, verspreid zijn of haar mening net als andere schrijvers, journalisten of columnisten dat doen alleen dan via internet en niet in kranten, boeken of dergelijke.
Andere mensen mogen het lezen of bekijken… ze mogen; niemand dwingt hun.
Dus… NEE!!! Bloggers zijn wat mij betreft geen exhibitionisten.
Nu even naar mezelf…
Ik blog omdat ik graag een creatieve uitlaatklep ter beschikking heb.
Van natura ben ik iemand die veel denkt en over de meeste onderwerpen wel degelijk een eigen mening heeft.
Ook ben ik benieuwd naar de mening van anderen, zonder dat die mening vervolgens mij van gedachten laat veranderen; dat gebeurt bijna nooit.
Verschillende meningen mogen wat mij betreft naast elkaar existeren; ik zie daarin geen bedreiging, eerder een verrijking.
Heel af en toe kan de andere mening, van iemand anders, uiteraard ook mij dusdanig aan het denken zetten dat ik tot nieuwe inzichten kom; ik heb niet alle wijsheid in pacht.
Omdat ik wel een stem in deze wereld wil hebben deel ik graag mijn gedachten, indrukken en ook mijn creativiteit.
Volgens mij is dat ook exact wat al die andere schrijvers en ook kunstenaars doen; niet meer en niet minder.
Verder ben ik een persoon die zichzelf niet te erg wil opdringen en op de voorgrond wil plaatsen, daarom vind ik bloggen juist helemaal handig.
Mensen zijn welkom op mijn blog, ze mogen lezen, kijken en reageren maar ze moeten niet.
Ik vind bloggen dus een gezonde, bescheiden manier om mijn opvattingen en creatieve uitingen te delen met de wereld.
Al schrijvend is het trouwens mogelijk om je gedachten/bevindingen ongestoord en zonder afleidende onderbrekingen te uiten en zo tot de essentie te komen van wat je werkelijk zeggen wil. Heel bevrijdend!
Andere mensen ‘moeten je wel uit laten praten’…
Is het niet zo dat geschreven informatie, in welke vorm dan ook, beter en duidelijker over komt en kan worden verwerkt door de lezer dan enkel een vluchtige woordenstroom?
En tot slot…
NEE!!! Ik ben nog nooit seksueel opgewonden geraakt dor te bloggen.
Gezien de uitleg van de Wiki kan ik dan toch bij voorbaat geen exhibitionist zijn.
En das hoe ik het zie…
De groeten,
Gaabs
Gaabs
zondag 21 oktober 2012
Bloopers deel 1
Bloopers deel 1… in antwoord op de “oproep” van Marja
Yep… we hebben vast allemaal ooit een keer iets gedaan dat in te ordenen valt in die categorie.
Ik kan er wel een stuk of wat anekdotes bij bedenken en allemaal waar gebeurt!
Echt.. zo waar als ik hier zit…
Denk dat het leuk is om niet alleen vandaag maar zo nu en dan nog ’s een en ander ten “gehore” (“geleze”… hahaha) te brengen; dus daarom begin ik nu maar ‘s met de eerste drie.
- Ik was een jaar of drie, hooguit vier toen mijn moeder me meerdere keren waarschuwde om vooral niet aan de erg hete plaat van het nieuwe elektrische fornuis te komen…
Voorheen hadden we een gasfornuis in de keuken staan met, als er werd gekookt, een duidelijk zichtbare vlam… nou dat kon men tenminste zien en begrijpen.
Maar zeg nou eens eerlijk, hoe kon ik als kind van drie a vier nou weten dat mijn moeder gelijk had zonder me zelf te overtuigen?
Waarom zou zo een ronde, zwarte plaat nou zo gevaarlijk heet zijn?
Dus me hand erop gelegd dan maar om te voelen of moeder wel echt gelijk had!O.K… mama had gelijk… een soort van zissssssssss, een gil (van mij want me vel bleef plakken aan de plaat), gevolgd door nog een geschrokken gil van mijn moeder!
Yep… had ik beter niet moeten doen!
Wie niet horen wil moet voelen… (of beter niet?) - Doink, doink, doink…
“Ben je nu alweer op de bank aan het springen?”
Doink… “Stoppen…! Je valt zo meteen nog!”
Doink, doink… AUWWWWW!!!! MAMAAAAA!!!
En daar lag ik dan met mijn kin in een werkelijk enorme cactus die in de vensterbank achter de bank stond…
Gevolg: Een baard als Sinterklaas; en dat voor een meisje van 8 jaar!
Wie niet horen wil moet…… - Hollen, rennen, springen… het hoogst, het verst… Op van alles, over van alles…
Is dat nou een aanrader? Nee…!?! Waarom niet?
Flinke aanloop, sprong over muur, landing in ijzeren fietsenrek!
AUUUUWWWWWW!!!!...
Drie gebroken ribben en nog vijf gekneusd!!!
Wie al achttien is en niet langer wil horen en het allemaal al weet…
Moet voelen!!???...
That’s all for now folks…
To be continued!
Gaabs
maandag 19 maart 2012
PHOTO MONDAY 007... UN/VN
 |
Schrijf hierbij een verhaal, van minimaal 150 woorden
Photo Monday, ook mee doen lees de spelregels
|
UN/VN
De definitie volgens Wikipedia:
Verenigde Naties
United Nations - Organisation des Nations unies - Naciones Unidas - Организация Объединённых Наций - 联合国 - امم متحدة | |
  |
|
Bestuurscentrum
|
|
Oprichting
|
alliantie: 1 januari 1942
organisatie: 24 oktober 1945 |
Lidmaatschap
|
193 leden
origineel: 51 leden laatste lid: Zuid-Soedan (2011) |
Ban
Ki-moon
(2007 – 2011) |
|
Website
|
|
De Verenigde Naties (afkorting: VN) zijn een internationale organisatie, opgericht in 1945 na de Tweede Wereldoorlog, door 51 landen. Het is een intergouvernementele organisatie die
samenwerkt op het gebied van het internationale recht, mondiale veiligheid,
behoud van mensenrechten, ontwikkeling van de wereldeconomie en het onderzoek naar
maatschappelijke en culturele ontwikkelingen.
De organisatie telt sinds 14 juli 2011 193 lidstaten[1]. Vrijwel elk internationaal erkend, onafhankelijk land is lid van de
organisatie[2].
Vanuit het hoofdkantoor in New
York en de deelhoofdkantoren in Genève, Wenen en Nairobi beslissen
de lidstaten en de gespecialiseerde
organisaties van de Verenigde Naties tijdens reguliere ontmoetingen
over essentiële wereldzaken en wereldomvattende gebeurtenissen. Sinds eind jaren 90 is
de organisatie zich ook meer gaan richten op interne ontwikkelingen en hoe de
Verenigde Naties mee kunnen groeien met de vraag naar een nieuwe methode van
wereldwijde samenwerking[3].
Er zijn zes bestuursorganen die de werkzaamheden van de
organisatie aansturen: de Algemene Vergadering,
de Economische en
Sociale Raad, het Internationaal Gerechtshof, het Secretariaat, de (tegenwoordig
inactieve[4]) Trustschapsraad en
het meest dwingende en bekendste orgaan van de Verenigde Naties, de Veiligheidsraad. Daarnaast
zijn er diverse gespecialiseerde organisaties die deel uitmaken van het interne
systeem van de Verenigde Naties, waaronder UNESCO, de Wereldbank en
de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).
Tevens hebben de Verenigde Naties gespecialiseerde programma's, zoals UNICEF en het Ontwikkelingsprogramma
van de Verenigde Naties (UNDP).
But what’s the catch…?
Dat is iets dat ik me al een hele tijd (jaren) af zit te vragen.
Ik kan er mijn vinger maar niet helemaal op leggen…
Ik heb geen vertrouwen in deze hele organisatie.
Door de decennia heen is toch wel vaker gebleken dat men
meer geeft om economische en politieke belangen dan om mensenrechten.
Het mag dan waar zijn (althans in de ogen van sommigen), dat het nodig is eerst
oorlogen uit te vechten over de hoofden en onder de gelederen van het “gewone
volk” teneinde structurele verbeteringen/veranderingen te bereiken…
Maar heiligt het doel werkelijk alle middelen?
Maar heiligt het doel werkelijk alle middelen?
Hoe is het goed te praten dat er onder de mooie deknaam van
“VN Missie” verkracht, gemoord en gestolen wordt?
“VN Missie” verkracht, gemoord en gestolen wordt?
Is het niet erg aanmatigend van sommigen te beslissen welke volkeren,
onderdrukt en uitgebuit,
er hulp verdienen en welke niet omdat er (in mijn ogen) volgens hun niets te halen valt?
er hulp verdienen en welke niet omdat er (in mijn ogen) volgens hun niets te halen valt?
Het is toch altijd de “kleine man”, het zijn de kinderen die het meest te
lijden hebben…
Iedere
oorlog is VERY BIG BUSINESS!
Ik ben bang dat het de grote leiders van de VN-organisaties wereldwijd
uiteindelijk gaat om geld, macht en niet veel meer dan dat.
Ik zeg niet dat alle VN-organisaties corrupt zijn maar heb zo mijn vraagtekens
bij de een en ander…
Hopelijk heb ik nu niemand boos gemaakt met mijn gedachtegangen.
Ik kan nog niet alles dat ik zou willen verwoorden in de juiste termen vatten…
Mijn gedachten gaan nog een tijdje hierover door dat is zeker.
Voel je vooral vrij je eigen mening hierover te hebben.
Tot slot:
Ik ben overtuigt dat de oprichters nobele doelen voor ogen
hebben gehad; velen van de leden zullen dat ook nu nog hebben… maar zeker niet
allen.
Groeten,
Gaabs
maandag 14 november 2011
Over vliegende katten en vergeetachtige ouderen
Vandaag (of
eigenlijk gisteren want het is al bijna 02.00u in de nacht)…
Het was
ergens in de namiddag toen de buurvrouw uit haar huiskamerraam en ik uit het
mijne naar buiten keek; tot onze grote verbazing zagen we
OPEENS EEN KAT VOORBIJ VLIEGEN.
OPEENS EEN KAT VOORBIJ VLIEGEN.
Huhhhh…
watte… een kat?
Ik zag een kat!
Ik zag MIJN KAT! MIJN KAT BONNY!
Ik zag een kat!
Ik zag MIJN KAT! MIJN KAT BONNY!
Daar zat ze
dan in de voortuin; helemaal verdwaasd en enorm zielig te miauwen.
De buurvrouw
kwam aanhollen en belde aan de voordeur net zo geschrokken als ik…
O.K…. BONNY…
Bonny kom maar…
Gelukkig daar kwam ze al!
Nog nooit had ze zich zo makkelijk laten oppakken en mee naar binnen laten nemen.
Gelukkig daar kwam ze al!
Nog nooit had ze zich zo makkelijk laten oppakken en mee naar binnen laten nemen.
Kat in orde
gelukkig… pffffffff…
Maar hoe
heeft dit nu eigenlijk kunnen gebeuren?
Normaliter kunnen katten toch niet vliegen…
Normaliter kunnen katten toch niet vliegen…
Enfin, deze
vraag brengt ons bij de ouderen, BIJ DE VERGEETACHTIGEN!
GROMMMMMMMMMMMMMMMM….
Opa had weer
eens vergeten het slaapkamerraam op de bovenverdieping dicht te doen.
Tja… moeten
we nu lachen of huilen of boos worden?
Laten we het
aan de kat vragen!
Zin heeft
het achteraf toch niet meer.
Groeten,
Gaabs
dinsdag 18 oktober 2011
Deze is om de boel te testen...
Hallo allemaal die dit lezen!
Op dit moment ben ik de site aan het uitpluizen... kijken hoe alles werkt en aan te passen valt.
Ik zeg het daarnet nog over mezelf:
Een vrije geest met een heel eigen mening.
Dit wil ik heel graag tot uiting brengen hier, dus ook in de opmaak van me site.
Ik heb heel veel te delen met mijn toekomstige lezers...
Bij deze heet ik iedereen welkom!
Laat me weten dat je bent geweest...
Groeten,
Gaabs (dus...)
Op dit moment ben ik de site aan het uitpluizen... kijken hoe alles werkt en aan te passen valt.
Ik zeg het daarnet nog over mezelf:
Een vrije geest met een heel eigen mening.
Dit wil ik heel graag tot uiting brengen hier, dus ook in de opmaak van me site.
Ik heb heel veel te delen met mijn toekomstige lezers...
Bij deze heet ik iedereen welkom!
Laat me weten dat je bent geweest...
Groeten,
Gaabs (dus...)
Abonneren op:
Posts (Atom)