DiDi: Dichters op Dinsdag – Thema 4 december: “Morgen”

DIDI... is het geesteskind van Melody

Morgen

Mededogen
Ontzag
Respect
Goedheid
Eerlijkheid
Noestheid

Morgen wil ik de wereld tegemoet treden met M.O.R.G.E.N.

Morgen wil ik…

Medemensen
Omhelzen;
Ruimhartig,
Grootmoedig,
Eerbaar,
Nobel.

M.O.R.G.E.N. ; zo zou het moeten zijn…

Helaas zal ook morgen de wereld worden geteisterd door M.O.R.G.E.N.

Moord,
Ontreddering,
Rampspoed,
Gruwelen,
Ellende,
Nood

Morgen, morgen, morgen… morgen wordt het beter….
Morgen; waarom niet vandaag?

Tot morgen...,

Gaabs

DiDi: Dichters op Dinsdag – Thema 27 november: “Klussen”

DIDI... is het geesteskind van Melody

Een brandweerman die moest gaan blussen,

Kon ie thuis niet verder klussen.

Aan zijn buurvrouw die van handwerk houd,

Was geen kaarsje toevertrouwd…

Plots brandde op haar bank het geborduurde kussen.

Have fun again tomorrow... ;-)

Gaabs

DiDi: Dichters op Dinsdag – Thema 20 november 2012: “Prooi”

DIDI... is het geesteskind van Melody

Er was eens een uitvinder te Diemen,

Iets nieuws kon hem altijd believen…

Wat hij verzon viel in de smaak,

Het was altijd raak… 

Maar viel ook vaak ten PROOI aan de dieven.

Have fun today... ;-)

Gaabs

DiDi: Dichters op Dinsdag – Thema 13 november 2012: “Missen”

Mijn eerste bijdrage voor DIDI... het geesteskind van Melody

Met een paar dagen vertraging dan! ;-)

"Mutter mit totem Sohn",
Het beeld is van Käthe Kollwitz en staat in de "Neue Wache" in Berlijn.
De foto en het gedicht Déja-vu hieronder © G.Bakker-Kuessner

Déja-vu

Het is een vreemd gevoel, de wereld draait door maar jezelf lijkt stil te staan, te blijven hangen in dat ene moment…

Wat je ook doet, wat je ook probeert;

Je zit vast!!!

Met je gevoel, je gedachten…

Iedere dag is ook zo’n beetje hetzelfde dan, je zit in dat vast ingesleten patroon dat je maar niet kunt doorbreken…

Gevoelens die alsmaar opnieuw door je heen stromen…

Dezelfde pijn die telkens opnieuw gevoed lijkt te worden door je herinneringen.

Herinneringen die je achtervolgen, martelen;

Diezelfde herinneringen die je ook niet los kunt laten, die je koestert omdat het herinneringen zijn aan momenten van volmaakt geluk.

Hoe moet je verder als alles om je heen je alleen maar terug geleid naar die momenten?

Verdriet om een geleden verlies slokt je op, vreet, het snijdt in je als een mes.

Soms lijkt het te slijten, heel even...

Voordat je er erg in hebt dwalen je gedachten dan opnieuw naar een van die mooie, door niets te vervangen momenten…
Er komt zelfs een glimlach op je gezicht…
Je voelt opnieuw de warmte van dat moment, het geluk van toen.

Dan komt de klap…het besef… je zit te dromen!

Verloren in je herinneringen…
Opnieuw overspoeld door pijn, het gevoel van wanhoop, het besef dat hetgeen je net voor ogen zag…
dat je kon voelen, ruiken, horen… ER NIET MEER IS!

De cirkel is rond… opnieuw voel je die open wond.

Dagen komen en gaan, dagen worden weken, dan maanden…

Wat kun je doen?

Je zit vast!

Iedere dag lijkt “déjà-vu”

©Gabi Bakker-Kuessner 2006