Help!!!... Ik kom niet meer bij met bloggen...

Hallo allemaal...!!!

Te allereerst wens ik iedereen alsnog een mooi, gelukkig, goed, gezond en voorspoedig 2013 toe!!!

Sorry dat ik het dagen en dagen af heb laten weten hier in bloggerland maar het is me werkelijk niet gelukt om ook nog te bloggen en aan alle (zelfs niet mijn eigen M.O.M.) challenges deel te nemen zoals als ik dat gewoonlijk doe!

Gaabs had echt te druk, het werd iedere nacht te laat, iedere ochtend vervolgens ook...
Alle gewone bezigheden/opgaven/verplichtingen en zo moesten gewoon doorgaan naast al het vermaak en gefeest met familie en vrienden.

Het spijt me, maar bloggen raakt bij mij dan hopeloos achterop!

Ik hoop dat jullie mij mijn 'gespijbel' kunnen vergeven!?

Bloggen moet voor mij leuk en ontspannend zijn (althans meestal), niet voelen en op me drukken als nog een verplichting erbij.

Ik bedankt me voor iedere creatieve bijdrage en alle gedeelde gedachten op mijn blog en bij de M.O.M. die jullie allen hebben aangedragen in 2012 en ik hoop dat we gezellig met elkaar verder gaan in dit nieuwe jaar, 2013.

Ik ga mijn best doen om snel de boel bij te werken...,

i.i.g. om gewoon de draad weer op te pakken.

Tot bloggens...

Liefs en zo,

Gaabs

Een hart onder de riem...

Deze video vond ik bij Koning Woezel waar ik regelmatig mee lees.
Ik kwam er ooit tijdens gewoon wat blog hoppen...
Ben begonnen te lezen en volg sindsdien de diverse gebeurtenissen.
Vaak ben ik er zo stil van dat ik niet meer weet wat te zeggen en dan houd ik maar gewoon me mond.
Ik ga liever niet uit me nek lullen als het niets toevoegt namelijk.
Ik heb zo ontzettend veel bewondering en respect voor dit gezin mensen!

Nou... ik blog er gebruikelijk nooit over... 

Zal voor deze keer de tip van de sluier oplichten waarom ik me betrokken voel bij dit allemaal.

Onze Martijn (in mijn profiel haal ik hem even aan) is een gehandicapt kind; hij is de zoon van mijn man uit een vroegere relatie.

Wij hebben het nog betrekkelijk makkelijk hoor; Martijn heeft het Syndroom van Down en is in lichte mate autistisch.

Ze zeggen, en wij zien dat ook wel, dat hij nogal laag functionerend is.

Martijn wordt in februari 15, maar is in zijn geestelijke ontwikkeling ongeveer 3 met kleine uitschieters naar beneden en soms, met het een en ander, ook naar boven.

Enfin, hij heeft nogal wat extra aandacht nodig om het heel erg kort samen te vatten.

Goed, ik hoop door het doorgeven van deze video dan ook bij te dragen tot het stukje "Elkaar steunen" dat alle ouders en verzorgers van gehandicapte mensen wel kunnen gebruiken.

Groetjes,

Gaabs

UPDATES

• Druk als altijd
• Zeilen gaat zo vaak mogelijk door en bevalt prima; lukt al heel aardig
• Een van mijn pas nieuw geadopteerde muizendametjes bleek zwanger; gezinsuitbreiding
• Het huishouden en alle regelzaken slokken me soms bijna helemaal op (as usual...)
• De mantelzorg in drievoud houdt me goed bezig... (om me te vervelen geen tijd joh...)
• Vandaag met me vader naar het AMC geweest, bij de glaucoomspecialist...
• Er zullen nog heel veel bezoeken volgen t. b. v. de verdere behandeling
• Er is nog hoop dat volledige blindheid van Pa kan worden voorkomen (van een oog tenminste)
• De junior (kind met Syndroom van Down en autisme... voor de rest "Een echt kind hoor!" ;-)
  Zo, die is er uit! Heb ik dat ook eens ergens hier benoemd...) is deze week iedere dag thuis, geen logeren op Leekerweide...
• Morgen "tuin en -boodschappendag" en weer op tijd 15.30 thuis klaarstaan voor de schoolbus.
• En overmorgen, en dan die dag, en zo gaat het maar door...
• Oh, ja... niet vergeten de afspraken voor mijn moeder te regelen bij de huisarts en het diabetes centrum; uiteraard haar daarheen rijden ook
• Ergens, ik meen vrijdag, ook nog ff naar de tandarts met mezelf...
• en, en, en... en ergens deze week meteen na school nog met de junior naar de kapper
• Meestal te druk dus om te bloggen!

Volgens mij heet dat gezin, zorg voor elkaar, verantwoordelijkheden nemen?

Ach, soms is het allemaal wat veel zo maar misschien mag ik af en toe over mijn schouder kijken en dan ontdekken dat mijn inspanningen voor de mensen om me heen WEL DEGELIJK het verschil maken en hun bestaan veraangenamen.

Alles in het leven zal wel een reden hebben toch?

De groeten,

Gaabs

Nee... ik ben niet gestopt met bloggen!

Hallo allemaal,

Ik ben niet gestopt met bloggen en ik ben ook geen ouwe zeurkous...
Ik heb het alleen maar veel te druk en ben zoooooo vreselijk moe dat er geen zinnig woord meer via mijn vingers en toetsenbord mijn hoofd uit wil.
Ik zou hier kunnen vertellen wat ik allemaal doe iedere dag maar pfffffffffffffffffff...

Anyway, morgen is mijn hubbie jarig!

En... morgen ga ik ook eventjes de hartsvriendin van me moeder in Zaltbommel ophalen voor een logeerpartij (mijn ouders wonen tegenover).

Die vriendin heet Anneliese, is bijna 82 en een enorm krasse oma!
We kijken allemaal naar haar uit.

Dusssssss... morgen gaan we allen feesten en zo! Verjaardag en de krasse oma... hahahahaaaa...

Ondanks alle drukte!

Ik hoop dat ik binnenkort weer eens iets dat echt geestig en/of diepgaand is te vertellen heb.


Tot gauw,


Gaabs

Voedselverspilling

Na aanleiding van DIT BLOGJE van Minoesjka heb ik mijn gedachten laten gaan...


Ik heb die uitzending van Zembla niet gezien nu net alsnog bekeken via de website van de Vara maar en kan me er alleen maar bij aansluiten dat we met ons allen voedsel verspillen... kijk om je heen.
Kijk alleen maar eens hoe dat in de supermarkt gaat.
Ik heb ooit een tijdje brood en gebak met de vrachtwagen naar de winkels gereden voor een hele grote brood en -banketbakkerij; we moesten ook altijd het brood en gebak dat ze niet op tijd hadden kunnen verkopen in die winkels weer mee terug nemen.
Wat gingen me toen de ogen open zeg...

Het sneed in me ziel en geweten; we MOESTEN al dat gebak zo in de container (GROTE CONTAINER geen KLIKO) kieperen.
Een deel daarvan werd nog wel gesleten aan de veevoederfabriek maar lang niet alles.
Het waren alleen bij ons bedrijf (en er zijn er nog wat van) 4 tot 8 containers per week. VERSCHRIKKELIJK!

Officieel mochten we ook geen brood of ander gebak dat terug van de winkels kwam mee naar huis nemen... nou, ik had daar al heel snel maling aan.
Stelen mag niet, dat klopt... maar was dat nou echt stelen dat ik dat arme brood voor de container heb gered?

Het was uiteraard niet alleen brood dat over bleef bij die supermarkten... denk aan al die andere versproducten!

Hier thuis proberen we niets weg te gooien... ook als de datum overschreden is niet.
Bedoel als iets werkelijk bedorven is dan houd het op maar anders proberen we eerst ff of het nog goed is.
Meestal blijven etenswaren nog een hele week langer goed als je koelkast heel koud staat; het een en ander zelfs nog langer behalve vlees helaas.
Als ik merk dat ik te veel eten heb ingeslagen (vooral vlees en vleeswaren) dan stop ik het meteen in de vriezer.
Met brood en een hele boel groenten kan dat ook. Groenten moet men soms wel voorkoken maar dat weten jullie vast.


Klopt dat we met ons allen in deze consumptiemaatschappij vreselijk bezig zijn.
Het moet toch anders kunnen!
Ik ga hier verder over nadenken... jullie ook?

Groeten,

Gaabs

Busy... but pondering...

It’s been a while since my last post…

Now, as I sit down at my desk I can’t think about anything worth writing about.
I rephrase; I do (can) think about so damn many to write about that I don’t know where to start.

2012 already has proven itself to be very busy where it comes to me and my private life.

There is my day to day life as usual… BUSY as it is.

Not enough for me it seems …sigh… for I take on even more tasks.

Lately I’m kind of redesigning/rearranging our house… sort of… using the things we already own in a different manner; putting some order into the chaos my husband has been creating carefully to the last few years.
You would be surprised if you could see the effect… SMILE!

Well, I’m pleased how it turned out but worn out do to the workload.
The best thing is that even hubby, who was really bewildered at first, is starting to like the new order and seems to be thankful for it and all my affords, as well my determination to pull this idea of mine through.

Being busy with my hands and legs, my back (aching now) my thoughts are spinning  in a constant twirl about how to complete my daily tasks and the more fulfilling ponderings of my mind; things to write about maybe… to simply wonder about… to be amazed by…
But then, every night when I finally sit down to put all my thoughts into writing: BOOOOMMM… Nothing, my head goes blank.

Maybe I am just too tired to think of anything by than except my hurting feet, legs and back…

But…

I am pleased and proud of what I am/we are achieving.

Well… let’s carry on!

Greets,

Gaabs

Coming full circle...

Now that this year, 2011, is gradually coming full circle my mind tends to wander back in time.

What was going on a year ago, where was I?
What stages did I go through this year? Did we go through as a family?

This year has been an eventful one… just like the one before and before that and that…

Sounds familiar?

Sometimes it seemed that there wouldn’t come an end to certain things that were troubling us;
but finally it did.

There has been this court thing…

Over vliegende katten en vergeetachtige ouderen

Vandaag (of eigenlijk gisteren want het is al bijna 02.00u in de nacht)…

Het was ergens in de namiddag toen de buurvrouw uit haar huiskamerraam en ik uit het mijne naar buiten keek; tot onze grote verbazing zagen we
OPEENS EEN KAT VOORBIJ VLIEGEN.

Huhhhh… watte… een kat?
Ik zag een kat!
Ik zag MIJN KAT! MIJN KAT BONNY!

Daar zat ze dan in de voortuin; helemaal verdwaasd en enorm zielig te miauwen.

De buurvrouw kwam aanhollen en belde aan de voordeur net zo geschrokken als ik…

O.K…. BONNY… Bonny kom maar…
Gelukkig daar kwam ze al!
Nog nooit had ze zich zo makkelijk laten oppakken en mee naar binnen laten nemen.

Kat in orde gelukkig… pffffffff…

Maar hoe heeft dit nu eigenlijk kunnen gebeuren?
Normaliter kunnen katten toch niet vliegen…

Enfin, deze vraag brengt ons bij de ouderen, BIJ DE VERGEETACHTIGEN!

GROMMMMMMMMMMMMMMMM….

Opa had weer eens vergeten het slaapkamerraam op de bovenverdieping dicht te doen.

Tja… moeten we nu lachen of huilen of boos worden?

Laten we het aan de kat vragen!

Zin heeft het achteraf toch niet meer.

Groeten,

Gaabs

De drukte, reacties per mail en zo... en ik wil wel maar kom er niet aan toe!

Hallo allemaal die dit lezen!
Vooral mijn persoonlijke vrienden die nog op mail wachten.
Heb het momenteel steeds drukker en kom alweer nergens aan toe behalve iedereen verzorgen.
HELLUPPPPPPP!!!!...
Dus ff weinig zinnigs te bloggen hier vanwege het tijdsgebrek.
Ik bedank me voor de lieve reacties per email die ik heb gehad op mijn kleine ,
amper begonnen blogje hier...
Reacties hier op de site zou ik extra leuk vinden! HINT... HINT....
Nu verder met de verhuisperikelen van mijn ouders.

Conny, Manuela... de mail komt nog!

Groeten en zo,

Gaabs

Maar lukt het ook… vervolg… vervolg…

Still working on it...

Lichtpuntje… PAUZE!!!

Ze slapen allen nog en ik zit nu te bloggen! Hahahaaaa!!!

Opgestaan om 6.30u, manlief de deur uit geholpen (brood smeren, koffie zetten, lunch inpakken),
de junior heeft vrij (dat geeft rust in de vroege ochtend);
mijn ouders liggen nog te snurken (ook dat geeft rust in de vroege ochtend),
het huishouden is al bijgewerkt genoeg (het ochtendrondje bestaat uit vaatwasser leegmaken, beetje opruimen wat is blijven liggen gisteravond, de eerste  was aanzetten,
bed opschudden (bed van junior komt nog…),de dieren verzorgen (das fijn!!!),
de ontbijtafel voorbereiden… boodschappen plannen, bellen voor diverse afspraken…,
zo woef Asta uitlaten! (Das ook fijn! Vooral als het niet regent!)…
Ik hoop dat ze hier nog een tijdje blijven pitten!
Zodra ze wakker worden  is het gedaan met de rust…

Straks verder met de wasjes, de junior verzorgen, mezelf ergens tussen de bedrijven door ook verzorgen, logeertas voor junior inpakken, junior wegbrengen (vanaf 15.30 mag ie logeren; ook dat geeft ff lucht!), dan de grote boodschappen, als ik weer thuis ben koken, daarna de boel weer aan kant zien te krijgen, nog weer verder met de was… euhmmmm…
en dan er zijn nog de dagelijkse verrassingen en regelzaken.
Zo en nog drukker gaat dat iedere dag net als bij andere gewone mensen.

Maar nu, nu neem ik even koffie en lees mijn email!

Een fijne dag allemaal!

Groeten,

Gaabs

Maar lukt het ook… het vervolg

Nee… nog niet echt… soms eventjes… pffffffffff… maar meestal niet.

En toch geef ik de hoop niet op hoor!

Ik ben vastberaden mijn plekje te veroveren, mijn uurtje, mijn stukje lucht…

Nu zit het zo dat er heel wat mensen op me leunen nu; wat moet ik dan?
Ik kan toch niet mijn familie laten stikken.

Tja…

Sinds donderdag j. l. weten we i. i. g. dat we eindelijk een seniorenhuisje voor mijn ouders hebben gevonden; het huisje is toegewezen! EINDELIJK!
En het mooiste is dat we dan toch nog HET HUISJE schuin tegenover het onze hebben kunnen bemachtigen, het huis waar het allemaal om is begonnen.
Mijn ouders wonen nu al bijna 13 maanden bij ons in… ze hebben me nodig…
Het kind van mijn man heeft me nodig… mijn man heeft me nodig…
LIEVE HELP!!!

Wanneer mag ik eens iets of iemand nodig hebben?
Gewoon een beetje lucht voor mezelf… iemand tegen wie ik mag leunen…

En morgen, morgen gaat het allemaal gewoon weer door.

De groeten,

Gaabs

Maar lukt het ook...?

“Zo… daar ben je weer...
Ik zie je nogal vaak hier de laatste weken… zo gezellig met de hele familie…
Of is het omdat je ons zo aardig vindt?”

Met deze woorden werd ik vrijdag begroet door mijn tandarts.