Snappen jullie nu waarom ik niet meer aan bloggen toe kom?

Wat moet ik doen...???

Iedere keer dat ik hier wil werken of bloggen gebeurt er dit!

Denk dat ik gewoon van en met ze ga genieten...

Ze wonen tegenwoordig nu eenmaal het liefs op mijn bureau!

Thursday Challenge week 49, 2012

_______________________________________________

This week's theme is:

"SIGNS"

(Traffic, Store, Restaurant, Exit, Humorous,...)

Some name for a little village, don't you think?
The sign says "ANGRY"...

Wanna know more about or join Thursday Challenge? Click here!

Have fun!!!

Greets,

Gaabs

_______________________________________________

DiDi: Dichters op Dinsdag – Thema 27 november: “Klussen”

DIDI... is het geesteskind van Melody

Een brandweerman die moest gaan blussen,

Kon ie thuis niet verder klussen.

Aan zijn buurvrouw die van handwerk houd,

Was geen kaarsje toevertrouwd…

Plots brandde op haar bank het geborduurde kussen.

Have fun again tomorrow... ;-)

Gaabs

DiDi: Dichters op Dinsdag – Thema 20 november 2012: “Prooi”

DIDI... is het geesteskind van Melody

Er was eens een uitvinder te Diemen,

Iets nieuws kon hem altijd believen…

Wat hij verzon viel in de smaak,

Het was altijd raak… 

Maar viel ook vaak ten PROOI aan de dieven.

Have fun today... ;-)

Gaabs

Bloopers deel 1

Bloopers deel 1… in antwoord op de “oproep” van Marja 

Yep… we hebben vast allemaal ooit een keer iets gedaan dat in te ordenen valt in die categorie.
Ik kan er wel een stuk of wat anekdotes bij bedenken en allemaal waar gebeurt!

Echt.. zo waar als ik hier zit…

Denk dat het leuk is om niet alleen vandaag maar zo nu en dan nog ’s een en ander ten “gehore” (“geleze”… hahaha) te brengen; dus daarom begin ik nu maar ‘s met de eerste drie.

1.  Ik was een jaar of drie, hooguit vier toen mijn moeder me meerdere keren waarschuwde om vooral niet aan de erg hete plaat van het nieuwe elektrische fornuis te komen…
   Voorheen hadden we een gasfornuis in de keuken staan met, als er werd gekookt, een duidelijk zichtbare vlam… nou dat kon men tenminste zien en begrijpen.
   Maar zeg nou eens eerlijk, hoe kon ik als kind van drie a vier nou weten dat mijn moeder gelijk had zonder me zelf te overtuigen?
   Waarom zou zo een ronde, zwarte plaat nou zo gevaarlijk heet zijn?
   Dus me hand erop gelegd dan maar om te voelen of moeder wel echt gelijk had!O.K… mama had gelijk… een soort van zissssssssss, een gil (van mij want me vel bleef plakken aan de plaat), gevolgd door nog een geschrokken gil van mijn moeder!
   Yep… had ik beter niet moeten doen!
   Wie niet horen wil moet voelen… (of beter niet?)
   
2. Doink, doink, doink…
   “Ben je nu alweer op de bank aan het springen?”
   Doink… “Stoppen…! Je valt zo meteen nog!”
   Doink, doink… AUWWWWW!!!! MAMAAAAA!!!
   En daar lag ik dan met mijn kin in een werkelijk enorme cactus die in de vensterbank achter de bank stond…
   Gevolg: Een baard als Sinterklaas; en dat voor een meisje van 8 jaar!
   Wie niet horen wil moet……
   
3. Hollen, rennen, springen… het hoogst, het verst… Op van alles, over van alles…
   Is dat nou een aanrader? Nee…!?! Waarom niet?
   Flinke aanloop, sprong over muur, landing in ijzeren fietsenrek!
   AUUUUWWWWWW!!!!...
   Drie gebroken ribben en nog vijf gekneusd!!!
   Wie al achttien is en niet langer wil horen en het allemaal al weet…
   Moet voelen!!???... 

That’s all for now folks…

To be continued!

Gaabs

M.O.M. 1, week41, 2012

Thema:

Afbeelding © G.bakker-Kuessner

Wie of wat kan vliegen was de titel van een kinderboekje dat ik kreeg toen ik net in de eerste klas zat. Het was zo een doe boekje waar je met potlood je eerste schrijfoefeningen in kon doen, ook was het de bedoeling ermee je inzicht te vergroten in wie of wat er allemaal kan vliegen dus.

Grappig boekje, was er vliegensvlug doorheen!

Mooi, toen ik wist hoe het allemaal zat bedacht ik me dat vliegen, waar het mensen betrof, dus eigenlijk alleen maar kon met een vliegtuig behalve natuurlijk als men nou eens kon veranderen in een vogel… of op andere manieren , zoals die verteld worden in weer andere kinderboeken.

Ik droomde, tekende, dagdroomde, klom in bomen en zelfs op daken… sprong zo nu en dan ergens van af heilig overtuigd dat als ik maar hard genoeg bleef oefenen het op een dag toch wel moest lukken te vliegen.
Maar helaas de enige keren dat ik uiteindelijk vloog zonder vliegtuig was het van me fiets, van het paard, van de schommel, uit de klas… dit soort zaken.

Tja, niet helemaal hopeloos hardleers zijnde begon ik mijn dromen bij te stellen…

Vliegen begonnen me op een dag ook wel te boeien, dat kwam door mijn biologieleraar.

Dat was op de middelbare school… het was een stuk joh.

En wat hij allemaal wist te vertellen over vliegen… zelfs dat ze, zo slim ze ook leken, geeneens hersenen hebben. Dat leek me maar wat vreemd…
Enfin, hij vertelde erg leuk over vliegen; hoe hij met het vliegtuig naar een ver tropisch land was gevlogen om aldaar de vliegen te bestuderen die hem helaas vliegensvlug teveel waren geworden waardoor hij nog sneller met de volgende vlieger weer naar huis was vertrokken.

Vliegen… op een dag begon ik me voor te stellen hoe het zou zijn om de wereld rond te vliegen met gewoon een vliegtuig net als andere mensen dat doen… Leek me wel wat… vliegen wel maar niet neerstorten.

Ik moet het nog steeds een keer gaan doen dat vliegen, tot nu toe is het voor mij rijden of varen op die ene helikoptervlucht na die me ooit ten deel is gevallen per toeval.
Dat kwam doordat de oudere meneer die voor mij in het rijtje stond bij de kassa van de nieuwste supermarkt in Venlo (daar woonde ik toen) niet mee wilde. Hij was de duizendste klant op die openingsdag en had een rondvlucht gewonnen.
Hij stopte vliegensvlug mij het kaartje toe!

Wie weet waaruit, waarheen of waarin ik ooit nog vlieg…



Ik droom wel verder tot dan,



Gaabs